مصاحبه

وابستگی یا عدم وابستگی موسسات فرهنگی به حمایت های دولت

موسسه کوثر

مصاحبه با آقای عموزاده مدیر فروش موسسه نرم افزاری کوثر

در سال ۱۳۸۰ فعالیت ما با فروش و بسته‌بندی محصولات فرهنگی شروع شد. در ابتدا تنها بحث فروش مطرح بود و یک مغازه در پاساژ قدس قم داشتیم. اما بعدتر هدف ما تولید و ارائه محتواهای غنی فرهنگ تشیع در قالب بسته‌های دیجیتالی متناسب با نیازهای روز جامعه به ویژه برای نوجوانان و جوانان و عموم مردم مذهبی شد.

ما در بعد اقتصادی، کاری که انجام دادیم، این بود که محصولاتمان را دسته‌بندی‌های دقیق موضوعی، محتوایی و سنی کردیم. سپس وارد حوزه تولید شدیم. محصولات ما همواره به روز بوده‌ است و متناسب با تغییرات تکنولوژیکی خود را ارتقا داده‌ایم. ما جزو اولین کسانی هستیم که از همان سال‌های اول از قابلیت‌های نرم‌افزاری تلفن همراه استفاده کردیم. شایان ذکر است مغازه ما حدودا بعد از یک سال به سودآوری رسید و سرمایه اولیه ما برگشت. هم‌اکنون هم حدود ۴-۵ هزار نرم افزار در موسسه داریم.

بازار هدف ما در مرحله اول قم با دو فروشگاه و کشور با پنجاه نمایندگی بود که هم‌اکنون در حال توزیع محصولات ما هستند از سمنان و البرز گرفته تا یاسوج و دزفول. در آخرین مرحله هم به دنبال صادرات محصول خود در خارج از کشور هستیم. برای مثال یک بار در نمایشگاهی در کشور مالزی شرکت کردیم و محصولاتمان خود را ارائه کردیم و مشاهده کردیم که بازار خوبی دارد.

به نظر ما مهم‌ترین آسیب این است که در بخش حمایت دولتی، مرجعی برای شناسایی موسسات واقعی و اصیل از موسسات غیرفعال و صوری وجود ندارد. البته این حمایت باید به نحوی باشد که وابستگی ایجاد نکند و دولت باید از حرفه‌ای‌ها حمایت کند نه از همه و از ورود غیرحرفه‌ای‌ها به بازار جلوگیری کند.

درآمد موسسه صرفا از فروش محصولاتش است. ده نفر به صورت تمام‌وقت و حدود بیست نفر هم به صورت پاره‌وقت در موسسه مشغول‌اند. یکی دیگر از کارهایی که برای افزایش درآمد و فروش در اولویت کارهایمان قرار داده ایم فعال‌کردن بخش خدمات آموزشی هم در دستور کارمان هست. به دلیل اینکه علاوه بر بعد اقتصادی، منجر به بالارفتن تجربه خودمان می‌شود و کار ما در تولید و توزیع محدود نشده وسعت پیدا می‌کند.

برای دیدگاه ها کلیک کنید

جوابی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

محبوب ترین مطالب

بالا